Κάποτε ενας Βοστινιώτης ζούσε όλο το χειμώνα με τα πρόβατα του στο Μαλανδρίνο. Εκει πέθανε και τον έθαψαν. Αλλά βρυκολάκιασε και ερχόταν απο το Μαλανδρίνο στη Βοστινίτσα (σημερινό Δάφνος) στη γυναίκα και τα παιδιά του.
Χτένιζε τα παιδιά του, Έπινε και καθόταν κοντά στη γυναίκα του.
Αυτή φοβόταν πολύ να πει κάτι σε οποιονδήποτε γιατί της έλεγε ο βρυκόλακας να μην πει πουθενά κάτι. Αλλά όταν προσπάθησε να ερωτοτροπήσει μαζί της, αυτή πήγε στον πεθερό της και του είπε τι γινόταν.
Ο πεθερός της ήταν παπάς.
Πρωτού πάει όμως στον πεθερό της, ρώτησε η γυναίκα τον βρυκόλακα άνδρα της: «Εσυ άντρα μου που πούλησες όλα τα κριάρια, τι έκανες τα λεφτά;»
Αυτός της απάντησε: «Τα έχω μέσα στην στάνη, στην πίσω μεριά, να πας να τα βγάλεις απο κει και να τα πάρεις»
Μόλις το είπε στον πεθερό της λοιπόν, αυτός έφτιαξε ενα σταυρό και τον έβαλε στην πόρτα και είπε στη νύφη του: «Θα κοιμηθώ και γω εδω παιδι μου».
Ηρθε στην πόρτα ο βρυκόλακας και βλέποντας τον σταυρό είπε: «Αντε τι να σου κάνω.. Βγάλε αυτό από δώ (τον σταυρό) να μπω μέσα.. Τι να σε κάνω που με μαρτύρησες;»
Την άλλη μέρά, ο γεροπαπάς πήρε την νύφη και κάποιους άνδρες και πήγαν στο Μαλανδρίνο στην στάνη και έσκαψαν και βρήκαν τα χρήματα του βρυκόλακα και τον βρυκόλακα που ήταν θαμμένος εκεί τον ζεμάτισαν με καυτό νερό.
