Περιγράφει τις εντυπώσεις εκδρομής στο Δήμο Δωριέων στη Φωκίδα. Την Ημέρα του Πάσχα πριν μερικά χρόνια, τρόμος ειχε καταβάλει τους κατοίκους της περιοχής μέσω της διάδοσης οτι μεταξύ της Αγοργιανής και Σουβάλας, σε γνωστό έλος με το όνομα Βάλτος, φάνηκε ενα τρομερό θηρίο, ένα τρομερό στοιχειό, το οποίο ακουγόταν να θρηνεί τόσο γοερά μέρα και νύχτα που ο θρήνος του αντηχούσε στα γύρω βουνά.
Το γεγονός είχε αναστατώσει τους χωρικούς. Όλοι περιέγραφαν το θηρίο με πολύ έντονα χρώματα, άλλοι οτι το είδαν να ταράζει τα νερά και τα υδρόβια δέντρα του Βάλτου με το βάδισμα του, άλλοι οτι είχε τεράστιο κεφάλι αγριογούρουνου με μάτια που φωσφορίζουν και άλλοι αντίστοιχες τερατώδεις περιγραφές.
Τις ημέρες του Πάσχα, οι κάτοικοι της Σουβάλας, σκυθρωποί και λυπημένοι, χωρίς πυροβολισμούς και τραγούδια, με τον φόβο οτι οι κάτοικοι της Αγοριανής ειχαν εξολοθρευτεί απο το θηρίο. Καθησυχάστηκαν όταν έμαθαν πως οι κάτοικοι της Κάτω Αγοριανής προνόησαν και έφυγαν απο το καταραμένο μέρος, κλείδωσαν τα σπίτια τους και ανέβηκαν το πρωί της ίδιας ημέρας στην Άνω Αγοριανη που απέχει μισή ώρα, για να γιορτάσουν την Ανάσταση.
Η εμφάνιση του θηρίου αποδιδόταν απο πολλούς χωρικούς, κυρίως ηλικιωμένους στην προσπάθεια της κοινότητας της Αγοριανής να αποξηράνει το έλος και στην διάνοιξη μεγάλων τάφρων για διοχέτευση των λιμνάζοντων υδάτων στο κοντινό ρέμα της Αγίας Ελεούσης. Η αποξήρανση του έλους πιστεύοταν από πολλούς οτι θα εξώργιζε το στοιχειό και για αυτό άκουγαν τους βρυχηθμούς του.
Τελικά προχώρησαν στην αποξήρανση του έλους και μετά την διοχέτευση των υδάτων, το στοιχειό δεν ακούστηκε ποτέ ξανα.
