Στο χωριό Μπιρδεμιάνος της Τήνου ζούσε μια ηλικιωμένη γυναίκα, που είχε για γειτόνισσα μια άλλη γυναίκα που έμενε ακριβώς δίπλα της
Μια νύχτα, γύρω στα μεσάνυχτα, η ηλικιωμένη σηκώθηκε για να πάει να ζυμώσει στο φούρνο — γιατί τότε ζύμωναν στον κοινό φούρνο του χωριού.Μόλις την είδε η γειτόνισσα να βγαίνει, της είπε: «Μην πας, είναι πολύ σκοτεινή η νύχτα.» Παρ’ όλα αυτά, η γριά άνοιξε τη μισή πόρτα της για να δει έξω και τότε αντίκρισε έναν πολύ ψηλό άντρα, με άγρια μορφή. Εκείνος τη φτύνει στο πρόσωπο, και την ίδια στιγμή πρήζεται ολόκληρη. Αναγκάστηκε να περιμένει να «αγιάσουν τα νερά» για να γιατρευτεί — δηλαδή να περάσουν οι τρεις μέρες μέχρι τον Αγιασμό.
Στο μεταξύ, ο άντρας της γύριζε από την εξοχή. Καθώς επέστρεφε, βρήκε στο πηγάδι κάτω από το σπίτι τους ένα κούτσουρο. Το έδεσε με το σκοινί του πηγαδιού, το ανέβασε και το έβαλε στο κατώι (το υπόγειο) για να το κόψειι.
Μόλις το έβαλε μέσα, το κούτσουρο μεταμορφώθηκε σε βουρβούλακα (βρικόλακα), και άρχισε να φωνάζει στη γριά να του φέρει ένα κόσκινο γεμάτο κουκιά. Εκείνη τού τα πήγε, και έμεινε να δει τι θα τα κάνει. Ο βουρβούλακας τα μέτραγε ένα-ένα και έλεγε: «Ένα, δύο… κακό χρόνο να έχει αυτός που με έφερε εδώ!»
Την ημέρα του Τιμίου Σταυρού (στις 14 Σεπτεμβρίου), άναψαν ένα ξύλο για να τον κάψουν, όμως ο βουρβούλακας τράβηξε το σκοινί και εξαφανίστηκε μπροστά τους.
