Ο Κοζανίτης Χαρίσιος Μεγδᾶνος (1800), βεβαιώνει ότι το έθιμο αυτό ήταν πιο διαδεδομένο και ότι σε όλη τη διάρκεια του Δωδεκαημέρου περιφέρονταν παιδιά με κουδούνια στα σπίτια, τραγουδώντας άσματα, και ότι υπήρχε ένας ή περισσότεροι από τη συντροφιά τους μεταμφιεσμένοι με προσωπίδες, κουδούνια και ουρές αλεπούδων, και άλλα παρόμοια, με μια εμφάνιση αλλόκοτη και τερατώδη, όπως εκείνη των Εμπούσων
Προσθέτει ότι στην πατρίδα του, την Κοζάνη, αυτοί ονομάζονταν Έμπουσάριοι, παραλλάσσοντας λίγο το όνομα ώστε να ταιριάζει με την ετυμολογία από τη λέξη Εμπούσα
