Σε μια σπηλιά του βουνού Μπουρίνου (Βουρίνου) σταλάζει νερό, κι αυτό είναι από τα βυζιά των Νεράιδων, που βρίσκονται εκεί, και γιατρεύει κάθε αρρώστια. Και όποιος θέλει να πάρει απ' αυτό το νερό και να δώσει του αρρώστου να πιεί, πρέπει να πάει αμίλητος εκεί και αμίλητος να γυρίσει, γι' αυτό και το νερό το λένε βουβό. Και να κρατεί πράσινη λαμπάδα να του φωτίζει στη σπηλιά, και το αγγείο που θα το βάλει να είναι κι εκείνο πράσινο.
Και όταν γιομίσει το σταμνί, ν' αφήσει ένα κομμάτι από τα ρούχα του, και να φύγει, χωρίς να φοβηθεί απο τις φωνές και την ταραχή που θ' ακούσει, και χωρίς να γυρίσει να δει, γιατί αλλιώς και αυτός χάνει το νου του και το νερό χάνει τη δύναμή του.
