Παράδοση από το Χαλκί Χίου για τα καλικαζούρια — όσοι γεννήθηκαν τα Χριστούγεννα και γίνονται δαίμονες μετά θάνατον — και τις στρίγλες, κορίτσια με μάτια που βγάζουν φωτιές που πνίγουν και ρουφούν αίμα.
Ὅσοι γεννηθοῦν τὰ Χριστούγεννα σὰν πεθάνουν γίνουνταιν καλικαζούρια καὶ γυρίζουν τὴν νύχτα τὰ Δωδεκάμερα καὶ πειράζουν τοὺς ἀθρώπους. Ὅσες πάλι κόρες γεννηθοῦν τὴν ἴδια μέρα γίνονται στρίγλες μὲ κάτι μάτια ποῦ βγάζουν φωτιὲς καὶ μὲ κάτι δόντια μεγάλα.
Αὐτὲς τρῶν τοὺς ἀδερφούς τους. Οἱ μαμμὲς τὶς γνωρίζουν και εὐθὺς μόλις γεννηθοῦν τὶς πνίγουν· καὶ τότε βγαίνουν τὴν νύχτα, κι ὅποιον πιάσουν τὸν πνίγουν καὶ ρουφοῦν τὸ αἷμα του.
Κατὰ τὴν Εἰρήνην Παλιοῦ, ἐτῶν 60, ἐκ Χαλκιοῦ.
Παράδοση από τα Καρδάμυλα Χίου: άνδρας πιάνει κατσικαντάρη με παιχνίδι λέξεων, τον κρατά όλη νύχτα να μετράει κουκιά και φεύγει στη Μυτιλήνη μέσα σε αυγότσοφλο, στέλνοντας ύστερα στάμνα λάδι στο χωριό.
Παράδοση από τα Καρδάμυλα Χίου για τους κατσικαντάρηδες — τοπική ονομασία των καλικάντζαρων — που κατεβαίνουν από τον φουκλάρο κατά τα Δωδεκάμερα και ξεγελιούνται με κόσκινο.
Συγκεντρωτική περιγραφή των καρκαντζαλέων (καλικάντζαρων) του Πύθιου, με προστατευτικές μεθόδους και λαϊκές αφηγήσεις.
Συγκεντρωτική περιγραφή πεποιθήσεων, συμπεριφορών και τελετουργιών σχετικά με τους καλικάντζαρους στο Διδυμότειχο του Έβρου.
Προστατευτικές πρακτικές κατά των καρκατζέλιων (καλικάντζαρων) κατά την περίοδο των Χριστουγέννων στα Σιταριά του Έβρου.
Σύγκριση της δράσης του ιερέα κατά των καλικάντζαρων με την προστατευτική δράση των αγροτών κατά των ασθενειών και ζιζανίων.
Ιστορία γητευτή που εξορκίζει βρυκόλακες από το νεκροταφείο Παγώνδα με τελετουργικό τριών βοδιών.
Λαϊκές παραδόσεις για το Δρακόσπιτο της Όχης στην περιοχή Κόμητο Ευβοίας και τον μύθο του δράκου...
Παραδοσιακές πεποιθήσεις για τις Καλοτύχες (αμφίθετα δαιμόνια) στο Δασύλλιο Γρεβενών, που κατοικούν σε σπηλιές, ψήνουν καφέ, τραγουδούν και παίζουν μουσικά όργανα.
