Στη Ναύπακτο (σύμφωνα με ανακοίνωση του Ι. Βλαχογιάννη), λέγεται ότι ο "Ἠταυρος" ακούγεται στις εκβολές του ποταμού Μόρνου και οι κάτοικοι πιστεύουν ότι είναι «σκουλήκι της γης που βογγάει».
Ως προς αυτό, ο μυκηθμός που ακούγεται θεωρείται προάγγελος κακών και, σύμφωνα με μια τοπική πίστη στη Βοιωτία, προέρχεται από τους οδυρμούς των ψυχών των πνιγμένων ανθρώπων σε πολύ παλαιούς χρόνους, των οποίων οι ψυχές παραμένουν στις περιοχές που πλημμύρισαν από την Κωπαΐδα.
Κατά τις υπόλοιπες παραδόσεις, ο ήχος αποδίδεται σε έναν μυθικό κατοικίδιο, ο οποίος ζει στα βάθη των λιμνών ή των ποταμών και έχει μορφή μαύρου ταύρου ή βούβαλου, ή ακόμα και φιδιού ή δράκου, το σώμα του οποίου είναι τόσο τεράστιο που ο απόηχός του ανοίγει μια βαθιά τάφρο.
Μελεται περι του βίου και της γλώσσης του Ελληνικού Λαού Ν. Γ. Πολίτης - Παραδόσεις Μερος Β 1904 - σελ 956-957
