Θρύλος για το στοιχειό Χαραμαλλά στη Γεννήτρα Σιάνα Ρόδου, που μεταμορφωνόταν σε γάιδαρο, αγριόγατο ή τράγο και τρομοκρατούσε τους ντόπιους. Μέχρι σήμερα κανείς δεν περνά νύχτα από εκεί από φόβο.
Στα Σιάννα κοντα στην Γεννήτρα υπήρχε ενα Στοιχειό που το λέγαν Ο Χαραμαλλάς της Γεννήτρας. Ο Χαραμαλλάς γινόταν τη μία γάιδαρος, την άλλη αγριόγατος και την άλλη τράγος και κανείς δεν τολμούσε να περάσει τη νύχτα απο εκείνο το μέρος.
Και μέχρι σήμερα αρνούνται να περάσουν τη νύχτα απο κει οι Σιαννίτες γιατι φοβούνται μη τους φάει ο Χαραμαλλάς.
Βιβλιογραφική αναφορά
Καταγραφή από τη Ρόδο για τα στοιχειά που αποκαλούνται «Αναράδες» και κατοικούν σε ερείπια, δέντρα και ποταμούς, και για τους «λαφροστοιχειώτες» — ανθρώπους που λένε πως τα έχουν δει.
Σύντομη περιγραφή πεποιθήσεων για στοιχειωμένα σπίτια και ανακάλυψη θησαυρών μέσω ονείρων στον Λαγό του Έβρου.
Λαϊκή αφήγηση για στοιχειωμένα πηγάδια και φωτιές που προκαλούνται από φαντάσματα φύλακες θησαυρών στο Πράγγιο.
Λαογραφική παράδοση για στοιχειά (φαντάσματα) στην Κυανή Έβρου: Εμφανίσεις σε βρύσες, πηγάδια και δρόμους που προκαλούσαν ασθένειες, παράλυση και θάνατο.
Θρύλος για στοιχειωμένη βελανιδιά στο Αρχάγγελο Ρόδου κοντά στο μοναστήρι του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Όταν ένας κάτοικος την έκοψε, πέθανε σε τρεις μέρες. Το δέντρο ξαναφύτρωσε και κανείς δεν τολμά να το αγγίξει.
Θρύλος για το στοιχειό Καουκάκι στο αρχαίο μοναστήρι του Σωτήρα πάνω από τα Μαρίτσα Ρόδου, που εμφανίζεται νύχτα και πειράζει τους ανθρώπους. Κανείς δεν τολμά να περάσει από εκεί μετά το ηλιοβασίλεμα.
Λαογραφική μαρτυρία από τη Ρόδο: αν πεθάνει λεχώνα πριν ασαραντωθεί, της δένουν βάτο γύρω στη μέση ώστε να μπλέξει στα αγκάθια και να μην ενοχλεί τους ζωντανούς.
Καταγραφή από τη Ρόδο για τα στοιχειά που αποκαλούνται «Αναράδες» και κατοικούν σε ερείπια, δέντρα και ποταμούς, και για τους «λαφροστοιχειώτες» — ανθρώπους που λένε πως τα έχουν δει.
Θρύλος για πέτρα με δαχτυλιές δράκων στον Άγιο Ισίδωρο Ρόδου (Ατρειά), όπου δράκοι δοκιμάζονταν σε ανδρεία. Όποιος κούναγε την πέτρα γινόταν αρχηγός τους.
Θρύλος για τρεις δράκους της Ρόδου (Κουμούλι, Φιλέρημος, Παραδείσι) που πετούσαν μια πέτρα ο ένας στον άλλο. Ο δράκος του Παραδεισίου την άφησε κοντά στα Μαριτσά, όπου το σημείο ονομάζεται «Στην Πέτρα».
Αρχαίος σαρκοφάγος 40 μέτρων κοντά στο Καλυθιές Ρόδου, όπου σύμφωνα με την παράδοση ήταν θαμμένος ο Σαραντάπηχος, ένας θρυλικός γίγαντας 40 μέτρων ύψους.
Θρύλος για τους Κάους (καλικάντζαρους) της Ρόδου. Ο παπάς Παπαγιάννης από τον Μονόλιθο πιάστηκε με έναν Κάο, τον θεράπευσε με μόλυβδο και σίδερο, και ως ευχαριστότητα έλαβε πιθάρι μέλι που ονομάζεται «Του Κάου το πιθάρι».
Λαογραφική παράδοση για στοιχειά (φαντάσματα) στην Κυανή Έβρου: Εμφανίσεις σε βρύσες, πηγάδια και δρόμους που προκαλούσαν ασθένειες, παράλυση και θάνατο.
Λαογραφική αφήγηση από τον Καπετάν Χριστοδουλάκη για παιδί που απήχθη από Νεράιδες στα Σφακιά Κρήτης. Το βρέθηκε σε ζαλισμένη κατάσταση σε ψηλή κορυφή μετά από καβγά μεταξύ αρσενικού και θηλυκού Νεράιδου, που επέτρεψε στο παιδί να φωνάξει.
Η παράδοση από την περιοχή Ραπταίων για τη φωτιά και τους καλικάντζαρους, με σκοπό να υπακούσουν τα παιδιά και να μάθουν γράμματα.
Λαϊκή παράδοση για τη συνάντηση με τις Μοίρες στις βρύσες της Αμφίσσας την παραμονή Πρωτοχρονιάς
