Θρύλος για το στοιχειό Καουκάκι στο αρχαίο μοναστήρι του Σωτήρα πάνω από τα Μαρίτσα Ρόδου, που εμφανίζεται νύχτα και πειράζει τους ανθρώπους. Κανείς δεν τολμά να περάσει από εκεί μετά το ηλιοβασίλεμα.
Πιο πάνω απο τα Μαρίτσα, είναι ενα αρχαίο μοναστήρι που το λέγανε ο Σωτήρας. Εκεί λένε οι Μαριτσενοί πως υπάρχει ενα στοιχειό που το λένε Καουκάκι.
Το Καουκάκι την ημέρα ειναι κρυμένο και τη νύχτα βγαίνει και πειράζει τους ανθρώπους που πίνουν έξω. Κανένας δεν τολμά να περάσει απο εκείνο το μέρος μετά το ηλιοβασίλεμα.
Βιβλιογραφική αναφορά
Καταγραφή από τη Ρόδο για τα στοιχειά που αποκαλούνται «Αναράδες» και κατοικούν σε ερείπια, δέντρα και ποταμούς, και για τους «λαφροστοιχειώτες» — ανθρώπους που λένε πως τα έχουν δει.
Σύντομη περιγραφή πεποιθήσεων για στοιχειωμένα σπίτια και ανακάλυψη θησαυρών μέσω ονείρων στον Λαγό του Έβρου.
Λαϊκή αφήγηση για στοιχειωμένα πηγάδια και φωτιές που προκαλούνται από φαντάσματα φύλακες θησαυρών στο Πράγγιο.
Λαογραφική παράδοση για στοιχειά (φαντάσματα) στην Κυανή Έβρου: Εμφανίσεις σε βρύσες, πηγάδια και δρόμους που προκαλούσαν ασθένειες, παράλυση και θάνατο.
Θρύλος για στοιχειωμένη βελανιδιά στο Αρχάγγελο Ρόδου κοντά στο μοναστήρι του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Όταν ένας κάτοικος την έκοψε, πέθανε σε τρεις μέρες. Το δέντρο ξαναφύτρωσε και κανείς δεν τολμά να το αγγίξει.
Θρύλος για το στοιχειό Χαραμαλλά στη Γεννήτρα Σιάνα Ρόδου, που μεταμορφωνόταν σε γάιδαρο, αγριόγατο ή τράγο και τρομοκρατούσε τους ντόπιους. Μέχρι σήμερα κανείς δεν περνά νύχτα από εκεί από φόβο.
Λαογραφική μαρτυρία από τη Ρόδο: αν πεθάνει λεχώνα πριν ασαραντωθεί, της δένουν βάτο γύρω στη μέση ώστε να μπλέξει στα αγκάθια και να μην ενοχλεί τους ζωντανούς.
Καταγραφή από τη Ρόδο για τα στοιχειά που αποκαλούνται «Αναράδες» και κατοικούν σε ερείπια, δέντρα και ποταμούς, και για τους «λαφροστοιχειώτες» — ανθρώπους που λένε πως τα έχουν δει.
Θρύλος για πέτρα με δαχτυλιές δράκων στον Άγιο Ισίδωρο Ρόδου (Ατρειά), όπου δράκοι δοκιμάζονταν σε ανδρεία. Όποιος κούναγε την πέτρα γινόταν αρχηγός τους.
Θρύλος για τρεις δράκους της Ρόδου (Κουμούλι, Φιλέρημος, Παραδείσι) που πετούσαν μια πέτρα ο ένας στον άλλο. Ο δράκος του Παραδεισίου την άφησε κοντά στα Μαριτσά, όπου το σημείο ονομάζεται «Στην Πέτρα».
Αρχαίος σαρκοφάγος 40 μέτρων κοντά στο Καλυθιές Ρόδου, όπου σύμφωνα με την παράδοση ήταν θαμμένος ο Σαραντάπηχος, ένας θρυλικός γίγαντας 40 μέτρων ύψους.
Θρύλος για τους Κάους (καλικάντζαρους) της Ρόδου. Ο παπάς Παπαγιάννης από τον Μονόλιθο πιάστηκε με έναν Κάο, τον θεράπευσε με μόλυβδο και σίδερο, και ως ευχαριστότητα έλαβε πιθάρι μέλι που ονομάζεται «Του Κάου το πιθάρι».
Σύγκριση της δράσης του ιερέα κατά των καλικάντζαρων με την προστατευτική δράση των αγροτών κατά των ασθενειών και ζιζανίων.
Λαϊκή ερμηνεία για τα μυστηριώδη ηχητικά φαινόμενα στις Μούρες του Αγρινίου
Λαογραφική αφήγηση για δύο παράξενα παιδιά που εμφανίστηκε σε βροχερή νύχτα κοντά στο Μυστρά. Τα παιδιά ήταν γυμνά, είχαν φωτιά στο στόμα και παίζανε μέχρι το ξημέρωμα. Η μαρτυρία καταγράφηκε από τον Νικόλαο Παπαζούρα, 65 ετών.
Λαογραφική αφήγηση για γύφτισσα που έγινε βρυκόλακας μετά τον θάνατο. Την ξέθαψαν ζωντανή με κατακόκκινο χρώμα και αντιστάθηκε κατά της εκ νέου ταφής. Τελικά κάηκε στην φωτιά με τις κραυγές της να ακούγονται σε όλη την περιοχή.