Μια τέτοια ιστορία λέγεται στην Αθήνα για τις Νεράιδες που στοιχειώνουν το ρέμα γνωστό ως Κακόρεμα, και λέγεται πως πετούν πέτρες σε όσους πλησιάζουν στο σημείο. Ένας νεαρός, που είχε βγει για κυνήγι, κάθισε εκεί να ξεκουραστεί κάτω από ένα δέντρο, όταν άκουσε μουσική από νεράιδες και σηκώθηκε για να δει από πού ερχόταν.
Ξαφνικά, ένιωσε έναν δυνατό άνεμο να τον αρπάζει και να τον στριφογυρίζει γύρω-γύρω, ώσπου τελικά, ζαλισμένος και μπερδεμένος, βρέθηκε στην κορυφή ενός ψηλού δέντρου, όπου τον πέταξαν πάνω σε ένα χρυσό κρεβάτι.
Εκεί τον κράτησαν δεμένο και ακίνητο για οχτώ μέρες και νύχτες. Την ένατη μέρα ελευθερώθηκε και, κατεβαίνοντας από το δέντρο, κατάφερε να ξεφύγει.
Όμως παρέμεινε για άλλες τόσες μέρες σε μια μισοχαμένη κατάσταση, ώσπου τελικά πήγε στην εκκλησία — και έτσι λύθηκε το ξόρκι.
