Άκουσα αυτήν την παράδοση κοντά στη Σπαρτη στην Τρίπολη το 1875. Όπως και πιο πάνω, σημειώνεται ότι οι ποιμενικοί δαίμονες φαντάζονται και ως παιδιά, τα οποία παίρνουν μορφές ζώων, επιτίθενται στα κοπάδια τους και προκαλούν καταστροφή. Αυτά τα παιδιά είναι μοιχογενή και τερατόμορφα, όπως αναφέρονται σε παραδόσεις αρ. δΤ4 - δτ8. Υποτίθεται ότι γεννήθηκαν από γυναίκα και ποιμενικό δαίμονα.
Αυτά διηγούνται και πιστεύουν οι ποιμένες. Αντίθετα, άλλοι, που δεν πιστεύουν σε αυτούς, ταυτίζουν τα σμερδάκια με τις μορφές των σκύλων, με μεγάλες ψυχές από αλλόφυλα πνεύματα. Επίσης, οι άνθρωποι αυτοί δεν γνωρίζουν την επιρροή των δαιμονικών παιδιών στα κοπάδια και τα ταυτίζουν με τα τελώνια και τους καλικαντζάρους, πιστεύοντας ότι δεν γεννήθηκαν από ποιμενικό δαίμονα, αλλά μεταμορφώθηκαν σε δαίμονες που πέθαναν αβάπτιστοι ή συλλάφθηκαν σε αμαρτία και γεννήθηκαν κατά τη δωδεκαήμερη περίοδο.
Μελεται περι του βίου και της γλώσσης του Ελληνικού Λαού Ν. Γ. Πολίτης - Παραδόσεις Μερος Β 1904 - σελ 1232
