Η πεποίθηση περί των στοιχειωμένων σπιτιών διαφέρει από την πεποίθηση για το στοιχειό του σπιτιού. Το στοιχειό αυτό είναι, όπως σημειώθηκε προηγουμένως, η ψυχή που προσκολλάται στο οικοδόμημα, φυλάσσοντας και προστατεύοντας τους κατοίκους και συνήθως δείχνοντας ευμένεια προς αυτούς. Αν το σπίτι διαθέτει τέτοιο στοιχειό, δεν θεωρείται επικίνδυνο ούτε λέγεται στοιχειωμένο. Αντίθετα, τα στοιχειωμένα σπίτια ενδέχεται να φιλοξενούν δαιμόνια κακοποιά, τα οποία προκαλούν φόβο, καταστροφή, και επικίνδυνες καταστάσεις.
Αυτά τα στοιχειά φαίνονται είτε με διάφορες μορφές, είτε και ως αόρατα πνεύματα, δημιουργώντας θορύβους, αταξία, και σύγχυση, χτυπώντας ή τρομοκρατώντας όσους τολμούν να παραμείνουν τη νύχτα σε ένα σπίτι όπου παραμένουν αυτά τα φαντάσματα. Τα πνεύματα αυτά μπορούν επίσης να προκαλούν μανία ή να επιφέρουν ανίατες αρρώστιες και άλλες συμφορές.
Πολλές παραδόσεις υπάρχουν για τα στοιχειωμένα σπίτια, πέρα από αυτές που αναφέρονται στο παρόν κείμενο. Όπως φαίνεται και από άλλες καταγραφές, η πεποίθηση αυτή έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική λαογραφία, όπως αποδεικνύεται και από άρθρα σε αθηναϊκές εφημερίδες του 1898.
Μελεται περι του βίου και της γλώσσης του Ελληνικού Λαού Ν. Γ. Πολίτης - Παραδόσεις Μερος Β 1904 - σελ 1103
