Λαογραφική παράδοση για τον Ίσκιο της Κόκκινης βρύσης στην Περδικόβρυση. Το ον αυτό εμφανίζεται ως αόρατο, σκούζει σαν σκυλί και προκαλεί ξαφνικούς θανάτους γιδιών. Τα σκυλιά το κυνηγούν αλλά οι άνθρωποι δεν μπορούν να το δουν.
Στην Κόκκινη βρύση της Σίνιστας (σημερινή Περδικόβρυση) βγαίνει ενας Ίσκιος και ακόμη και σήμερα σκούζει σα σκυλί και πηγαίνει στα γίδια και ξαφνικά τα βλέπεις να πεθαίνουν πολλά μαζί.
Αλλά κάποτε έβγαινε πιο συχνα. Τον κυνήγησαν τα σκυλιά και του γαύγιζαν αλλά άνθρωπος δε μπορεί να τον δεί. Αυτό το πράγμα λέγεται Ίσκιος.
Βιβλιογραφική αναφορά
Καταγραφή από τη Ρόδο για τα στοιχειά που αποκαλούνται «Αναράδες» και κατοικούν σε ερείπια, δέντρα και ποταμούς, και για τους «λαφροστοιχειώτες» — ανθρώπους που λένε πως τα έχουν δει.
Σύντομη περιγραφή πεποιθήσεων για στοιχειωμένα σπίτια και ανακάλυψη θησαυρών μέσω ονείρων στον Λαγό του Έβρου.
Λαϊκή αφήγηση για στοιχειωμένα πηγάδια και φωτιές που προκαλούνται από φαντάσματα φύλακες θησαυρών στο Πράγγιο.
Λαογραφική παράδοση για στοιχειά (φαντάσματα) στην Κυανή Έβρου: Εμφανίσεις σε βρύσες, πηγάδια και δρόμους που προκαλούσαν ασθένειες, παράλυση και θάνατο.
Θρύλος για στοιχειωμένη βελανιδιά στο Αρχάγγελο Ρόδου κοντά στο μοναστήρι του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Όταν ένας κάτοικος την έκοψε, πέθανε σε τρεις μέρες. Το δέντρο ξαναφύτρωσε και κανείς δεν τολμά να το αγγίξει.
Θρύλος για το στοιχειό Χαραμαλλά στη Γεννήτρα Σιάνα Ρόδου, που μεταμορφωνόταν σε γάιδαρο, αγριόγατο ή τράγο και τρομοκρατούσε τους ντόπιους. Μέχρι σήμερα κανείς δεν περνά νύχτα από εκεί από φόβο.
Λαογραφική αφήγηση για τον πόλεμο μεταξύ του στοιχειού της Αβορανής και της Αράχωβας στη βρύση του Φραγκόπουλου. Το στοιχειό της Αβορανής νίκησε, προκαλώντας την ξερίζωση όλων των δέντρων στην περιοχή, τα οποία παρέμειναν έτσι ως μαρτυρία του γεγονότος.
Λαογραφική παράδοση για πόλεμο στοιχειών μεταξύ της Καστανιάς και του Αγίου Δημητρίου. Το στοιχειό του Αγίου Δημητρίου, που έμοιαζε με βόδι, νίκησε προκαλώντας θανάτους στους κατοίκους της Καστανιάς. Η μαρτυρία καταγράφηκε από τον Αντώνιο Λιόγιο, 65 ετών, από την Καστανιά.
Λαογραφική παράδοση για τη σχέση μεταξύ μαζικών θανάτων και ηττημένων στοιχειών. Όταν ένα στοιχειό ηττάται σε μάχη στα χωριατικά όρια, πεθαίνουν πολλοί στο χωριό του. Αναφέρεται μάχη μεταξύ Σιλπιζιώτικου (Σελπζα) και Αρτοτίβα (σημερινό Αχλαδόκαστρο).
Ετυμολογική και λαογραφική ανάλυση του όρου «ἤσκιος» και των σχετικών εννοιών σκιάς/δαιμονικής επιρροής.
Λαϊκή αφήγηση για τις νεράιδες της Τρυπητής Μήλου και την προέλευση της τοπωνυμίας «Νύχια»
Λαϊκές παραδόσεις για βρυκόλακες και επικίνδυνες τοποθεσίες στο Πράγγιο, συμπεριλαμβανομένης της Κουμπούζαινας και τελετουργιών επικοινωνίας με νεκρούς.
Λαογραφική αφήγηση για την Πανογιαννού που έγινε βρυκόλακας μετά τον άδικο θάνατό της σε πυρκαγιά. Εμφανιζόταν νύχτα στο σπίτι του γιου της τρώγοντας αλεύρι και σε άλλα σπίτια. Τελικά ο γιος της την τουφέκισε και εξαφανίστηκε.
