Παράδοση για τα στοιχεία των εκκλησιών της Δημητσάνας ως ψυχές ζώων θυσιάστηκαν κατά την οικοδόμηση.
Στην Δημητσάνα πιστευεται πως κάθε εκκλησια έχει το στοιχειό της το οποίο ειναι η ψυχή της εκκλησίας και στοιχειώθηκε απο ζώο κατα την ανέγερση της εκκλησιας. Συνηθίζεται επίσης και παράδοση πέρι πάλης των στοιχειών των εκκλησιών του χωριού.
Μελεται περι του βίου και της γλώσσης του Ελληνικού Λαού Ν. Γ. Πολίτης - Παραδόσεις Μερος Β 1904 - σελ 1114
Βιβλιογραφική αναφορά
Καταγραφή από τη Ρόδο για τα στοιχειά που αποκαλούνται «Αναράδες» και κατοικούν σε ερείπια, δέντρα και ποταμούς, και για τους «λαφροστοιχειώτες» — ανθρώπους που λένε πως τα έχουν δει.
Σύντομη περιγραφή πεποιθήσεων για στοιχειωμένα σπίτια και ανακάλυψη θησαυρών μέσω ονείρων στον Λαγό του Έβρου.
Λαϊκή αφήγηση για στοιχειωμένα πηγάδια και φωτιές που προκαλούνται από φαντάσματα φύλακες θησαυρών στο Πράγγιο.
Λαογραφική παράδοση για στοιχειά (φαντάσματα) στην Κυανή Έβρου: Εμφανίσεις σε βρύσες, πηγάδια και δρόμους που προκαλούσαν ασθένειες, παράλυση και θάνατο.
Θρύλος για στοιχειωμένη βελανιδιά στο Αρχάγγελο Ρόδου κοντά στο μοναστήρι του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Όταν ένας κάτοικος την έκοψε, πέθανε σε τρεις μέρες. Το δέντρο ξαναφύτρωσε και κανείς δεν τολμά να το αγγίξει.
Θρύλος για το στοιχειό Χαραμαλλά στη Γεννήτρα Σιάνα Ρόδου, που μεταμορφωνόταν σε γάιδαρο, αγριόγατο ή τράγο και τρομοκρατούσε τους ντόπιους. Μέχρι σήμερα κανείς δεν περνά νύχτα από εκεί από φόβο.
Παράδοση στη Μανθυρέα Αρκαδίας: Πιστεύουν πως οι Νεράιδες προκαλούν βλάβες (σκισίματα, τρυπήματα) στα υφάσματα τις πρώτες μέρες του Αυγούστου.
Λαογραφική παράδοση για την προέλευση βρυκολάκων στα Βούρβουρα. Αν ζώο ή άνθρωπος με έχθρα περάσει πάνω από νεκρό, αυτός μετατρέπεται σε βρυκόλακα. Ο νεκρός βγαίνει από τρύπα στον τάφο, περπατάει και τρώει αλεύρι. Για να αποφευχθεί, τα ζώα κλείνονται σε σακιά μέχρι την ταφή.
Λαογραφική αφήγηση για βρυκόλακα που δημιουργήθηκε όταν ένας άνδρας πέταξε το κομμένο του δάχτυλο σε πλάτανο καλώντας τον διάβολο. Το ον εμφανιζόταν ως ασκός και προκαλούσε θανάτους. Ένας τολμηρός συμμετείχε στο χορό των βρυκολάκων στην εκκλησία, ανακαλύφθηκε η προέλευσή τους και το ασκός κάηκε.
Λαογραφική αφήγηση για τον Τασιό Μαντά που συνάντησε δέκα μαύρους καβαλάρηδες σε μαύρα γαϊδούρια στον κάμπο στα Τσακώνικα. Απο φόβο, γύρισε αμέσως πίσω στην καλύβα του και από τότε δεν βγαίνει νύχτα έξω.
Λαϊκές παραδόσεις για το Δρακόσπιτο της Όχης στην περιοχή Κόμητο Ευβοίας και τον μύθο του δράκου...
Αφήγηση για επιδημίες και δεισιδαιμονίες με βρυκόλακες στη Νάξο του 19ου αιώνα.
Λαογραφική αφήγηση για γύφτισσα που έγινε βρυκόλακας μετά τον θάνατο. Την ξέθαψαν ζωντανή με κατακόκκινο χρώμα και αντιστάθηκε κατά της εκ νέου ταφής. Τελικά κάηκε στην φωτιά με τις κραυγές της να ακούγονται σε όλη την περιοχή.
Παραδοσιακή τελετή στην Κυανή Έβρου για την πρόληψη βρυκολακιάσματος: Ετοιμασία νεκρού, νυχτερινή αγρυπνία με ανέκδοτα, και αποκλεισμός γάτας από το νεκροταφείο.
