Σε μία ανταπόκριση από την Κυπαρισσια, μας ανακοινώθηκε το εξής: Υπάρχουν δεισιδαιμονίες και προλήψεις που ευνοούνται είτε από κακή τύχη, είτε από συμπτώσεις ή καταστάσεις που προκαλούν οι περιστάσεις. Στην Κυπαρισσια υπάρχουν οικίες, για τις οποίες υπάρχει πρόληψη ότι κάθε ένοικος θα υποστεί κάποια ατυχία. Μεταξύ αυτών, αναφέρεται και η οικία των κληρονόμων Τουρκολιά. Σε αυτή την οικία, η οποία χτίστηκε πρόσφατα, εγκαταστάθηκε ο οικονόμος και πέθανε εντός λίγων μηνών. Μετά από αυτόν, εγκαταστάθηκε άλλος, ο οποίος, μέσα σε οκτώ ημέρες, έχασε τη σύζυγό του και ένα από τα παιδιά του.
Μετά από αυτόν, εγκαταστάθηκε και τρίτος, ο οποίος έχασε όλα τα παιδιά του. Τελικά, κανένας από τους κατοίκους αυτής της οικίας δεν απέφυγε τα οικογενειακά ατυχήματα. Προτελευταίος ήμουν εγώ, έχοντας χάσει το πρώτο μου παιδί, και αναγκάστηκα να εγκαταλείψω την οικία πριν λήξει η μίσθωση. Τελευταίος την παρέλαβε και ζει ακόμη εκεί ο φαρμακοποιός κ. Ιω. Δεσποτόπουλος. Αλλά και ο ίδιος, αυτός ο δυστυχής, ο μοναχογιός του, ένα παιδί δώδεκα ετών, προσπάθησε μία φορά να αυτοκτονήσει, και σήμερα τραυματίστηκε από πυροβόλο όπλο, το οποίο κρατούσε άλλο παιδί, λόγω αμελείας, όπως λέγεται. Και αυτά συνέβησαν μόλις τέσσερις μήνες πριν, στην εν λόγω οικία.
Για τα ατυχήματα που συμβαίνουν στους ενοίκους, το σπίτι αυτό λέγεται στοιχειωμένο, καταραμένο και γρουσούζικο, τρομερό και φριχτό.
Μελεται περι του βίου και της γλώσσης του Ελληνικού Λαού Ν. Γ. Πολίτης - Παραδόσεις Μερος Β 1904 - σελ 1104
