Σε ορισμένες ιστορίες εμφανίζεται και μια αρσενική μορφή της λέξης, «Νεράιδος», ο σύζυγος της Νεράιδας. Ένα τέτοιο ον παίζει ρόλο σε μια αφήγηση που μου έδωσε ο γνωστός Κρητικός οπλαρχηγός, ο Καπετάν Χριστοδουλάκης, για έναν συντοπίτη του Σφακιανό, που γνώριζε καλά — έναν άνθρωπο που ήταν ή προσποιούνταν πως ήταν μυστηριώδης και είχε ανεξήγητες σχέσεις με μεταφυσικές δυνάμεις.
Όταν ήταν παιδί, είχε εξαφανιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα και τον έψαχναν παντού στα βουνά. Μόνο ύστερα από πολλή αναζήτηση ο αδερφός του, φωνάζοντας το όνομά του, άκουσε τη φωνή του να απαντά· και πηγαίνοντας στο σημείο, τον βρήκε σε μια περίεργα ζαλισμένη κατάσταση.
Τελικά, αφηγήθηκε πως τον είχαν πάρει ένας άντρας και μια γυναίκα και τον είχαν μεταφέρει στην ψηλή κορυφή όπου και βρέθηκε. Είχε ακούσει τις φωνές των ανθρώπων που τον έψαχναν, αλλά η γυναίκα δεν τον άφηνε να απαντήσει — γιατί ήταν Νεράιδες.
Τελικά, ο άντρας και η γυναίκα καβγάδισαν, κι εκείνος βρήκε την ευκαιρία, την ώρα που πιάστηκαν στα χέρια, να φωνάξει. Όταν ο αδερφός του πλησίασε, οι Νεράιδες εξαφανίστηκαν.
