Εδω κατω σ’ενα ποτάμι στην Αμυγδαλιά του Κοτσάνη, εδω στο Βέλος, ηταν ενα μεγαλο ποτάμι και υπήρχαν πικροδάφνες ψηλες πολυ ψηλες. Και καλαμιες ειχε. Ελεγαν οτι εκει υπήρχαν νεραιδες. Ερχοτανε μια φορα ενας μπαρμπας εδω απο το χωριό μας, ερχοταν απο το Αλιβερι τη νύχτα με το γαϊδούρι, καβάλα (στο γαϊδούρι του) και μολις εφτασε εκει, τον πήραν οι νεραιδες και τον πήγαν πέρα κατα το ποτάμι. Του έδωσαν μερικα χτυπήματα και του πήραν και τον μπακαλιάρο που είχε κρεμάσει στο γαιδούρι. Τώρα εγω δε τις ειδα ( τις νεραιδες) αλλα ετσι ακουσα (το περιστατικο) στα χρόνια μου που το έλεγαν
Και ακόμα μια φορά, εκει στο ίδιο μέρος, πιο μπροστα καπου το (1925) υπήρχε μια μεγάλη συκιά, που κάνει σύκα, την ξέρεις την συκιά; ειχαμε νοικιασει εμεις, ο πατέρας μου τα χωράφια και πήγαινε το καλοκαιρι που ωρίμαζαν τα σύκα, και φύλαγε τη συκιά για να μην πανε να τα πάρουν οι τσομπάνηδες. Τα παιρναμε εμεις τα σύκα να δώσουμε και το νοικοκύρη που τις είχε( τις συκιές) Ειχε πάει λοιπον και κοιμόταν εκει το μεσημερι. Ειχε παει κοιμοταν εκει να φυλάξει τα σύκα σε μια ελια απο κατω. Τώρα τι είδε ο πατερας μου; Εμένα δεν μου το είπε για να μη φοβηθούμε, γιατι ειχα ακόμα μικρή αδερφή. Είπε ( ο πατερας ) της μανας μου: -Δεν ξαναπηγαινω γυναίκα εκει. Αυτό που έπαθα σήμερα αυτο που έπαθα, δε ξαναπηγαινω. -Τι είδες νοικοκύρη μου; Πες μου το και μένα να μάθουμε ( να δουμε ) τι είδες; Το είπε σ’αυτήν εγω δε το άκουσα. Τι ειδε; Δε το ακουσα δε μου είπαν.
