Αναφέραμε επίσης στο προηγούμενο τεύχος δύο χαρακτηριστικά επεισόδια του διευθυντή της παλαιότερα εκδιδόμενης εφημερίδας Ελεύθερος Άνθρωπος, Βήσσου Σκαλαίου. Παραθέτουμε τώρα και ένα τρίτο, σύμφωνα με την περιγραφή του ίδιου.
«Στις 14 Σεπτεμβρίου 1926, ενώ κοιμόμουν, είδα στον ύπνο μου γύρω στις 6.30 το πρωί ότι η σκύλα μου, η Μπέκα, η οποία βρισκόταν στο Χαλάνδρι και με αγαπούσε υπερβολικά, ήταν τάχα δηλητηριασμένη και, με χαρακτηριστικούς σπασμούς, συρόταν στο έδαφος προσπαθώντας να έρθει κοντά μου.
Εκείνη τη στιγμή μισοξύπνησα, ξανακοιμήθηκα όμως πάλι για περίπου μιάμιση ώρα, όταν ήρθε ο γαμπρός μου, ο Σάτρας, από το Χαλάνδρι και μου είπε: — Ξέρεις ότι τη σκύλα την έκλεψαν; Πέρασαν με ένα αυτοκίνητο και την πήραν.
— Τη σκύλα την δηλητηρίασαν, απάντησα με περίεργη βεβαιότητα, θυμούμενος το όνειρό μου. — Μα πώς το ξέρεις!... είπε ξαφνιασμένος, γνωρίζοντας ότι κοιμόμουν.
Και τότε πράγματι μου διηγήθηκε ότι η Μπέκα δηλητηριάστηκε το πρωί από φόλα και ξεψύχησε ακριβώς στις 6.30 το πρωί. Ενώ βρισκόταν στην αγωνία της, της φώναξαν το όνομά μου για να δουν αν ζούσε ακόμη: — Μπέκα! Μπέκα, ο Βήσσος…
Τότε το πιστό ζώο ανασηκώθηκε, έκανε μια τελευταία προσπάθεια να συρθεί —όπως ακριβώς την είδα στο όνειρό μου— και ύστερα έπεσε νεκρό…»
Στο συγκινητικό αυτό επεισόδιο, όπου βλέπει κανείς πόσο τα ζώα μπορούν να αφοσιώνονται περισσότερο ακόμη και από τους ανθρώπους, δεν είναι δυνατόν να αποκλειστεί η υπόθεση της τηλεπάθειας.
Δηλαδή ότι ο Σκαλαίος δέχθηκε στον ύπνο του την τηλεπαθητική εντύπωση του θανάτου της σκύλας του, τις τελευταίες κινήσεις της, από τους συγγενείς που ήταν παρόντες και την έβλεπαν.
