Κάποτε, λένε, ένα καραβάνι πήγαινε νύχτα προς τα Γιαννιτσά, μια πόλη δυτικά της Θεσσαλονίκης. Στον δρόμο τούς πλησίασε ένα σκυλάκι παρδαλό, που εμφανίστηκε από το πουθενά και άρχισε να πειράζει τα μουλάρια.
Ένας από τους καραβανάδες βρήκε το κουράγιο να κατέβει από το ζώο του και να προσπαθήσει να το πιάσει· αλλά απέτυχε παταγωδώς. Αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές και κάθε φορά, μόλις άπλωνε το χέρι του, το σκυλάκι γινόταν αέρας.
Δεν σταμάτησε να τους ενοχλεί μέχρι που έφτασαν στις όχθες του Αξιού (Βαρδάρης), κι εκεί εξαφανίστηκε.
